Badanie hodowlane

Jednocześnie z preparatem wykonuje się z otrzymanego materiału posiew na pożywki. Materiał opracowuje się w różny sposób. Do czynności wstępnych należy np. odwirowanie (płyn mózgowo-rdzeniowy, płyny wysiękowe, żółć, mocz i in.), homogenizacja (prątki gruźlicy), ogrzewanie materiału do 343-353 K (70-80°C) przy izolacji laseczek. Jesit to opisane w odnośnych rozdziałach części szczegółowej. Niektóre materiały wysiewa się bez wirowania, np. plwocinę, ropę, kał. Nie wiruje się również moczu w przypadku wykonywania posiewów ilościowych.

Plwocinę zaleca się płukać 4-krotnie w jałowym roztworze NaCl – kłaczki plwociny przenosi się kolejno do płytek Petriego z płynem fizjologicznym. W ten sposób można usunąć florę bakteryjną zawartą w ślinie, a pochodzącą z górnych dróg oddechowych (metoda Muldera-La- ny’ego).

Podstawowymi pożywkami stosowanymi w diagnostyce bakteriologicznej są agar z krwią i bulion cukrowy. Każda pracownia dysponuje jednak większym lub mniejszym asortymentem podłoży, które odpowiednio dobiera, zależnie od rodzaju materiału i kierunku badania. Jeżeli kierunek badania nie jest ściśle sprecyzowany (gruźlica, promienica, błonica, dur itp.), powinno się wysiewać materiał na możliwie dużą różnorodność pożywek, np. wymazy z gardła, plwocinę na:

Leave a Reply