Badanie uzupełnia się innymi czynnikami

Oczywiście badanie uzupełnia się innymi czynnikami określającymi prawdopodobieństwo uwolnienia chorego od dolegliwości przez wykonanie operacji czy inny sposób leczenia.

Jeśli przypuszcza się, że zabieg chirurgiczny nie przyniósłby choremu spodziewanego pożytku, kwalifikuje się go do leczenia zachowawczego. Jeśli chory jest bardzo ciężko upośledzony i uzależniony od stałego brania leków, wdraża się system odzwyczajania (Fordyce), ćwiczeń wspomagających, ćwiczeń postawy, sposobów odciążania kręgosłupa podczas czynności życia codziennego, stosuje poradnictwo psychologiczne, uruchamia sposoby biologicznego sprzężenia zwrotnego itp.

Test pentotalowy (wg Waltersa). Badanie wykonuje się następująco: najlepiej, aby chory miał silnie dodani objaw Lasegue’a. Przed testem należy sprawdzić, czy uszczypnięcie ścięgna Achillesa lub m. trapezius wywołuje silny ból. Można też niekiedy korzystać z innych sprawdzianów bólu. Choremu podaje się Thiopental (Pentothal), do momentu kiedy traci świadomość. Następnie, kiedy powraca mu świadomość, ściska się ścięgno Achillesa. W momencie kiedy zareaguje na ściśnięcie, sprawdza się objaw Lasegue’a.

Jeśli np. chory silnie zareaguje (a uprzednio także reagował) na ucisk ścięgna Achillesa, oznacza to, że ból jest pochodzenia obwodowego.

Test stopniowego znieczulenia rdzeniowego. Test ten ma wartość tylko wówczas, gdy chory odczuwa stały ból, nawet leżąc w łóżku (chory taki często już zaraz po obudzeniu prosi o zastrzyk przeciwbólowy).

Choremu nie mówi się prawdy o teście, lecz wyjaśnia się, że np. trzeba sprawdzić, które nerwy przewodzą bodźce bólowe”. Leki przeciwbólowe stosuje się w sposób następujący:

Leave a Reply