Budowa i rozwój Hymenolepioza

Syn.: Anguillula stercoralis (Bavay, 1876). Występowanie. Mały nicień pasożytujący w górnym odcinku jelita cienkiego człowieka, głównie w subtropikalnych i tropikalnych krajach Ameryki, Afryki, Europy i prawdopodobnie północno-wschodniej Australii. W Polsce notuje się od kilku do kilkudziesięciu przypadków węgorczycy rocznie, głównie w województwach południowych i centralnych oraz w woj. szczecińskim. Na świecie zarażonych jest ok. 100 min ludzi.

Budowa i rozwój. Samica ma 2-2,2 mm długości i 0,034-0,04 mm średnicy. Otwór gębowy otoczony jest 4 wargami. Walcowata gardziel zajmuje ok. V4 długości ciała. Gonady są parzyste, a ramiona jajników biegną ku przodowi i tyłowi do szpary sromowej położonej na początku ‘/3 tylnej długości ciała. Dojrzałe samice pasożytują w ścianie jelita. Ich macice wypełnione są 8-12 bruzdkującymi jajami wielkości 50-58 x 30-34 jam o cienkiej, przezroczystej otoczce. Ogon krótki, stożkowaty, ostro zakończony (ryc. 4.50).

Leave a Reply