Cerkarie

Jaja złocistobrązowe, z wyraźnym wieczkiem – na trochę węższym przednim biegunie – mają wymiary 75-110 pm x 42-67 pm. Pod cienką i gładką skorupką znajduje się, w momencie złożenia jaja, zygota otoczona komórkami żółtkowymi. Dla dalszego rozwoju zarodka jajo musi się dostać do środowiska wodnego. Miracydium powstaje w temperaturze 25°-30°C, w ciągu ok. 20 dni, wykluwa się i czynnie wnika do żywiciela pośredniego, którym może być ślimak z rodzaju Melania, Semi- suleospira, Hua, Thiana i Brolia. U ślimaków rozwija się workowata sporocysta, macierzyste i potomne redie, z których każda wytwarza 20-30 cerkarii, z krótkim ogonkiem i drobnymi kolcami na powierzchni.

Cerkarie są drugim z kolei swobodnie żyjącym w wodzie stadium, które wnikając czynnie do mięśni lub trzustko-wątroby drugiego żywiciela pośredniego – skorupiaka z rodzaju Astacus, Eriocheir, Cambarus, ulega otorbieniu. Metacerkarie mogą osiedlać się także na powierzchni narządów wewnętrznych raków i krabów. Źródłem zarażenia człowieka i innych żywicieli ostatecznych są raki lub kraby spożywane na surowo z metacerkariami, które połknięte uwalniają się w dwunastnicy i jako młode przywry przenikają przez ściany jelita czczego do jamy otrzewnej, przez przeponę – do jamy opłucnej i płuc, gdzie po upływie 2-3 mies. osiągają dojrzałość płciową i składają pierwsze jaja.

Leave a Reply