Do każdej probówki

Do każdej probówki należy dodać cztery znormalizowane (wg FP) krople wskaźnika i zatkać ją korkiem gumowym. W ten sposób otrzymuje się szeregi wzorcowe. Ponieważ pożywki mają własne zabarwienie lub są lekko mętne, celem skompensowania barwy i zmętnienia, właściwego pomiaru pH dokonuje się w komparatorze.

Posługiwanie się komparatorem jest proste. Używa się znormalizowanych probówek (to samo zabarwienie i grubość szkła oraz średnica). Do 4 ml badanego płynu dodaje się 4 krople odpowiedniego wskaźnika (probówka D) zależnie od zabarwienia probówki D dobiera się wzorcową probówkę (na razie o zabarwieniu przybliżonym) z odpowiednim wskaźnikiem (probówka B). Probówka A zawiera badany płyn bez wskaźnika, a probówka C czystą wodę. Probówki ustawia się w sposób pokazany na ryc. 160. Probówkę B dobiera się tak długo, aż zabarwienie widoczne w prawym otworze komparatora będzie takie samo jak zabarwienie w lewym otworze. Po otrzymaniu jednakowego zabarwienia, pH pożywki lub płynu odpowiada pH w probówce wzorcowej. W ten sposób można ustalić i uregulować pH pożywki z dokładnością do 0,2. Posługiwanie się pH-metrami jest opisane w podręczniku chemii fizycznej (ryc. 160).

-2. Wyjaławianie pożywek. Pożywki wyjaławia się przez stosowanie temperatury, zależnie od potrzeby w różnych modyfikacjach -oraz przez zastosowanie filtracji. Stosuje się tyndalizację pożywek w łaźni wodnej, gotowanie w aparacie Kocha, wyjaławianie w autoklawie oraz filtracje przez filtry Berkefelda lub Seitza. Niektóre składniki pożywek, takie jak: krew, surowica, płyny wysiękowe lub przesiąkowe (ascites) pobiera się w sposób jałowy. Wyjaławianie tych płynów jest bardzo trudne lub niemożliwe. Po wyjałowieniu z pożywkami należy postępować aseptycznie, tj. nie dopuszczać do zakażenia postronnymi drobnoustrojami. Temu celowi służą odpowiednie opakowania, sposoby rozlewania i przechowywania pożywek.

Leave a Reply