Kończyna dolna

Kończyna dolna: staw biodrowy ustawia się w zgięciu, przy wiedzeniu i skręceniu do wewnątrz, kolano w zgięciu, stopa w ustawieniu końskim z komponentem płasko-koślawym lub szpotawym. Zwykle bardziej nasilony jest niedowład w odcinkach obwodowych, jednak nie jest to reguła.

Sposób poruszania się tych chorych jest tak charakterystyczny, że sama obserwacja chodu i poruszania się wystarcza niekiedy do określenia rodzaju i stopnia dysfunkcji. Chód jest spowolniony, wykrok jest opóźniony i odbywa się z oporem. Cała sylwetka jest napięta – mało gibka, pochylona do przodu, w czasie chodu nachylająca się na boki. Kolana i stawy biodrowe są zgięte, stopy w różnym stopniu ustawienia końskiego, uda przywiedzione i skręcone do wewnątrz, tułów nachylony do przodu. Spastyczna kończyna górna jest mało ruchoma w czasie chodzenia,, lekko odwiedziona i skręcona do wewnątrz w stawie ramiennym, zgięta w łokciu i nadgarstku, przedramię w nawróceniu.

Przy współistnieniu komponentu pozapiramidowego może dołączyć się zmienia- jące się zależnie od sytuacji napięcie plastyczne, okresowo ustawiające stawy w różnych pozycjach. Mogą współistnieć ruchy mimowolne lub nie skoordynowane, nadmierne ruchy zamierzone i drżenie.

Z klinicznych objawów ataksji znaczenie dla planowania leczenia ortopedycznego ma stopień utraty zdolności poczucia pionu, utrzymania pozycji wyprostowanej, zachowania równowagi w czasie stania i próby chodzenia, a także zachowania zdolności i korygowania wzrokiem pozycji ustawienia i ruchów.

Profilaktyka polega na: ochronie kobiety i płodu w pierwszych miesiącach ciąży, eliminowaniu urazów okołoporodowych i okoliczności powodujących niedotlenienie mózgu, zwalczanie chorób infekcyjnych mogących uszkodzić tkankę mózgową, wczesne leczenie chorób i urazów kręgosłupa mogących spowodować ucisk na rdzeń.

Leczenie ortopedyczne uzależnione jest od stopnia niedowładów, dysfunkcji i ro-dzaju zniekształceń.

Leave a Reply