Metoda oznaczania poziomu dopełniacza w surowicach

-10. Metoda oznaczania poziomu dopełniacza w surowicach. 5% krwinki baranie uczulone amboceptorem hemolitycznym inkubuje się przez 15 min w temperaturze 310 K (37°C) w łaźni wodnej. Następnie dodaje się je do kolejnych rozcieńczeń świeżej surowicy i powtórnie inkubuje przez 30 min. Wynik wyraża się w jednostkach dopełniacza. Za jednostkę uważa się tę najmniejszą ilość surowicy, która powoduje pełną – 100% hemo- lizę uczulonych krwinek. Szczegóły przedstawiono w tabeli 79.

Immunofluorescencja. Metoda ta została wprowadzona przez Coon- sa i współpr. w 1942 roku i oddała duże usługi w wykrywaniu bądź antygenów, bądź przeciwciał w tkankach i komórkach. Polega ona na znakowaniu antygenów lub przeciwciał fluorochromami. Barwnikami używanymi najczęściej do piętnowania są: izotiocyjanian fluoresceiny i liss- amina oraz rodamina. Odznaczają się one silną fluorescencją i mają zdolność łączenia się z białkami. Technika sprzęgania barwników z globulinami surowic odpornościowych jest dość skomplikowana i przekracza możliwości wykonania jej w ramach ćwiczeń dla studentów. Dziś można otrzymać niektóre gotowe połączenia surowic odpornościowych z fluorochromami. Metodą tą można badać rozmazy na szkiełkach podstawowych, zawiesiny komórkowe, skrawki histologiczne tkanek. Utrwala się je zwykle etanolem, metanolem lub acetonem wielocukry utrwala się mieszaniną

kwasu pikrynowego, alkoholu i formaliny lipidowe antygeny – 10% formaliną. Metoda może być użyta w formie bezpośredniej i pośredniej. W formie bezpośredniej działa się na preparat (na którym znajduje się antygen) przeciwciałem sprzężonym z barwnikiem. Przemywa się następnie płynem fizjologicznym i ogląda w mikroskopie fluorescencyjnym.

Leave a Reply