MIKROSKOP KONTRASTOWO-FAZOWY

Jest to odmiana mikroskopu zwykłego, w którym poniżej kondensatora na specjalnym uchwycie umieszczona jest pierścieniowa diafragma, a w specjalnym obiektywie umieszczona jest siatka dyfrakcyjna. Te dwa elementy powodują, że zmienia się faza promieni świetlnych przechodzących przez różne elementy komórek. Oko ludzkie nie wychwytuje różnic w zmianie fazy, dlatego płytka dyfrakcyjna zamienia je na różnice w intensywności światła. Zainteresowanych fizyczną stroną tego zjawiska zachęcamy do przejrzenia podręczników fizyki (optyki). Mikroskop ten rzadziej używany jest w badaniach diagnostycznych, a częściej w badaniach naukowych. Można w nim badać anatomię komórek żywych bakterii znajdujących się w skrawkach tkanek.

MIKROSKOP FLUORESCENCYJNY. Część optyczna tego mikroskopu (soczewki obiektywów i okularów oraz aparatu Abbego) zbudowana jest z kryształu górskiego, który przepuszcza promienie nadfioletowe. Źródłem światła jest lampa wytwarzająca promienie krótkie, nadfioletowe.

Preparaty mogą być wykonane z żywych lub martwych drobnoustrojów nie barwionych, wówczas obserwuje się zjawisko fluorescencji naturalnej (zachodzącej pod wpływem działania promieni nadfioletowych) różnych części komórek. Preparaty mogą być barwione substancjami „wydłużającymi” falę świetlną, takimi jak: rodamina, auramina, prymulina i szereg innych, wówczas fluoryzują zabarwione części komórek. Mikroskop ten najczęściej używany jest do badań serologicznych – immuno- fluorescencja.

Leave a Reply