Nerwy

Nerwy mają troficzny wpływ na stan czynnościowy mięśni. Po uszkodzeniu nei- wu następuje stopniowy zanik włókien mięśniowych, wzmożenie pobudliwości na acetylocholinę (drżenia włókienkowe) i bezpośrednie działanie bodźców elektrycznych, później dołącza się stopniowa utrata pobudliwości, rozpad elementów kurczliwych, zwyrodnienie i zastąpienie włókien mięśniowych tkanką tłuszczową i łączną.

Objawy kliniczne typowych najczęstszych uszkodzeń pni nerwowych kończyn. Uszkodzenie nerwu udowego (L2_4) powstaje w wyniku bezpośredniego urazu, powoduje porażenie mięśnia czworogłowego i zniesienie czucia w obrębie uda i kolana.

Uszkodzenie nerwu kulszowego (L4-Sj) (np. po zwichnięciach stawu biodrowego, złamaniu miednicy, kości udowej) wywołuje porażenie wszystkich mięśni goleni i stopy oraz zginaczy goleni (wysokie uszkodzenie) i zniesienie czucia w obrębie stopy.

Po uszkodzeniu nerwu strzałkowego (L4-Sj) następuje porażenie mięśni pros-towników stopy i palców oraz mięśni strzałkowych, końsko-szpotawe ustawienie stopy i zniesienie czucia po bocznej jej stronie.

Porażenie nerwu piszczelowego (L5-S2) prowadzi do wytworzenia się stopy piętowo-koślawej wskutek porażenia jej zginaczy i zginaczy palców oraz mięśnia piszczelowego tylnego.

Bardzo poważnym następstwem uszkodzenia nerwów kończyny dolnej jest po-zbawienie czucia powierzchniowego. Zniesienie czucia skóry stopy i podeszwy narażonej na nacisk oraz upośledzenie krążenia i właściwości troficznych po ódner-

Do uszkodzenia nerwu promieniowego (C5_7) dochodzi najczęściej przy złamaniu kości ramiennej z przemieszczeniem, przez ucisk lub bezpośredni uraz nerwu na ramieniu (gdzie biegnie bezpośrednio na kości), rzadziej przy zwichnięciu barku. Stwierdza się porażenie prostowników przedramienia, ręki i palców (opadanie ręki i palców) oraz zniesienie czucia na grzbietowej części kciuka i wskaziciela i okolicy I-II kości śródręcza.

Uszkodzenie nerwu łokciowego (Cg-ThJ występuje najczęściej przy urazach, zwichnięciach i zniekształceniach łokcia i okolicy kłykcia przyśrodkowego kości ra-miennej, przy urazach i zniekształceniach okolicy łokciowej nadgarstka i powoduje porażenie łokciowego zginacza nadgarstka, łokciowej części głębokiego zgina- cza palców i krótkich mięśni ręki z wyjątkiem I i II glistowatego i kłębu kciuka (bez przywodziciela kciuka) oraz zniesienie czucia łokciowej strony dłoni i palców.

Leave a Reply