Ocena wyniku badania

W celu założenia hodowli z krwi pobranej do heparyny oddziela się warstwę limfocytów i umieszcza się je w pożywce Parker a z surowicą cielęcą i antybiotykami. Dla każdej badanej krwi zakłada się 3 hodowle: 1) limfocyty z pożywką Parkera (kontrola), 2) limfocyty z pożywką Parkera i badanym preparatem, 3) limfocyty z pożywką Parkera i dodatkiem nieswoistego stymulatora, np. PHA. Hodowle umieszcza się w termostacie i miesza co kilka godzin. Po odpowiednim przygotowaniu każdej hodowli z osadu wykonuje się preparaty barwione orceiną i liczy się ilość blastów.

Ocena wyniku badania polega na porównaniu ilości blastów w poszczególnych hodowlach. W kontroli bez mitogenu powinno być od 0,5 do 1,5% blastów, w hodowli z PHA – 50-65% (maksimum 80%), a jeśli jest mniej, to przyczyną tego może być upośledzenie funkcji limfocytów lub zmniejszenie ich ilości. Swoiste stymulatory powodują transformację limfocytów tylko u ludzi uczulonych na badany preparat (stymulator). Test transformacji blastycznej można wykonać także metodą znakowania hodowli tymidyną. Wyniki odczytuje się na liczniku scyntylacyjnym.

-2. Test rozetkowy. Na powierzchni limfocytów znajdują się różne receptory, które wykorzystuje się jako markery (cechy) tych komórek, odróżniające populację T i B limfocytów. Limfocyty T mają receptory dla erytrocytów barana (ich obecność tłumaczy się podobnie jak występowanie przeciwciał heterogenetycznych). Receptory te można wykazać metodą tworzenia rozetek – limfocyt w środku, dokoła erytrocyty – tzw. rozetki spontaniczne E.

Leave a Reply