Odczyn Waalera-Rosego

Odczyn Waalera-Rosego. Surowice badane, po inaktywacji absorbuje się przepłukanymi krwinkami baranimi celem pozbycia się heterogennych przeciwciał typu forsmanowskiego. Następnie sporządza się szereg rozcieńczeń odwirowanej po absorpcji surowicy i dodaje się 0,5% zawiesiny krwinek baranich uczulonych ambocep- torem hemolitycznym (patrz: odczyn wiązania dopełniacza). Celem kontroli dołącza się surowicę ujemną i dodatnią o znanym mianie oraz zawiesinę krwinek uczulonych i nieuczulonych w płynie fizjologicznym. Odczyn pozostawia się w łaźni wodnej -w temperaturze 310 K (37°C) przez 2 godziny, a następnie na 18 godzin przenosi się .go do chłodni. Odczyn odczytuje się stwierdzając hemaglutynację. Za miano pato- gnomiczne uważa się rozcieńczenia surowicy powyżej 1:80.

Odczyn Waalera-Rosego wykorzystuje zjawisko wiązania się czynnika reumatoidalnego, szczególnie często obecnego w surowicach chorych na reumatoidalne zapalenie stawów (dawniej gpp), z gammaglobuliną ludzką lub zwierzęcą opłaszczającą krwinki baranie (amboceptor).

Leave a Reply