Pochwa rzęsistek

W pochwie rzęsistek pochwowy w zarażeniach bezobjawowych może występować obok pałeczki kwasu mlekowego (Lactobacillus doderleini ). Natomiast w rzęsistkowicy, w ontocenozie pochwy chorobowo zmienionej, wykrywa się oprócz omawianego pasożyta różne gatunki bakterii i grzybów. Spośród bakterii przeważają ziarniaki Gram-dodatnie (gronkowce, paciorkowce, dwoinki) oraz pałeczki Gram- -ujemne (pałeczka okrężnicy) wykazano znaczną częstość wspólnych zarażeń z dwoinką Neissera (ponad 50% przypadków rzeżączki). Z grzybów najczęściej to-warzyszą rzęsistkowi pochwowemu grzyby drożdżopodobne (Canclida, Rhodotoru- la i inne). Analizując występowanie różnych gatunków grzybów (ok. 20) w inwazjach wspólnych, uzyskaliśmy największe wartości współczynników kontyngencji Pearsona-Bravaisa dla T. vaginalis i C. albicans (r = + 0,58).

Przekonaliśmy się, że częstość jednoczesnego występowania w ontocenozie pochwy pierwotniaka i grzybów dotyczy obecnie prawie połowy kobiet z rzęsistko- wicą zgłaszających się do poradni ginekologicznej lub urologicznej u ok. 60% tych kobiet grzybicę można uznać za wtórną. Stwierdziliśmy, że znaczną gęstość populacji Trichomonas vaginalis ogranicza liczebność populacji Candida albicans i odwrotnie – wzrost populacji rzęsistka w pochwie i w hodowli wpływa na zachowanie się populacji grzyba. W doświadczeniach in vitro wykryliśmy szczepy C. albicans istotnie stymulujące wzrost populacji T. vaginalis (Kurnatowska, Horwatt).

Biorąc pod uwagę złożony czynnik etiologiczny, gorszą wykrywalność, ostrzejszy przebieg, mozaikę objawów rzęsistkowicy i grzybicy oraz gorsze rokowanie, wyodrębniliśmy rzęsistkowicę powikłaną grzybicą w oddzielną jednostkę chorobową (trichomonosomycosis).

Wykrywanie. Największa wykrywalność cechuje metodę hodowli rzęsistka na podłożach sztucznych (np. Roiron-Ratner, Simića), zawierających surowicę ludzką lub zwierzęcą, bulion mięsny, węglowodany itd., dużą rolę przypisuje się odpowiedniemu stężeniu jonów wodorowych (pH 6-6,8) i ciśnieniu osmotycznemu tych pożywek. Wyraźnie stymulują wzrost dekstroza, maltoza i inne węglowodany.

Wobec braku możliwości powszechnego zastosowania w diagnostyce rzęsistkowicy hodowli, często używa się metody preparatów trwałych barwionych. Rozmazy z różnych materiałów biologicznych utrwala się najprościej w alkoholu metylowym (70% lub absolutnym) i barwi barwnikiem Giemsy lub Wrighta w taki sam sposób, jak rozmazy z krwi, a następnie ocenia w powiększeniu 1000 razy, z użyciem im- mersji olejowej. W preparatach tych znajduje się różnokształtne pierwotniaki

z niebiesko zabarwioną piankowatą cytoplazmą i z owalnym lub wrzecio-nowatym wiśniowym jądrem (z chromatyną w grubych grudkach) oraz widocznym nad nim czerwonym skupieniem kinetosomów wici aksostyl zabarwia się na ciem-noniebiesko.

Leave a Reply

Kategorie Strony
Promujemy