PODSTAWOWE METODY IMMUNOLOGICZNE

METODY SEROLOGICZNE. 1. Metody oparte na zjawisku aglutynacji. Aglutynacja może być wykonywana metodą probówkową lub metodą szkiełkową.

a. Aglutynacja probówkowa. Sporządza się kolejno rozcieńczenia surowicy badanej, w której poszukuje się przeciwciał. Rozcieńczenie wyjściowe jest zależne od jednostki chorobowej, dla której odczyn został opracowany. W durzę i w durach rzekomych – odczyn Widala,. w durzę plamistym – odczyn Weila-Felixa i odczyn Weigla, rozpoczyna się od rozcieńczenia 1:50, w brucelozie – odczyn Wrighta, rozpoczyna się od rozcieńczenia surowicy 1:25, w innych chorobach, jak tularemia, dżuma i inne, rozpoczyna się od mniejszych rozcieńezeń (1:2, 1:5). Jest to zależne od przyjętego miana patognomonicznego (świadczącego o chorobie) dla określonej jednostki chorobowej. W durzę brzusznym miano wyższe niż 1:200, w dżumie 1:5, w brucelozie – 1:50 może świadczyć

o czynnym procesie chorobowym w organizmie. Należy jednak podkreślić, że miana podwyższone nie są pewnym dowodem choroby, dopóki nie wykona się badania po raz drugi po upływie tygodnia i nie stwierdzi się wzrostu miana aglutynin (tzw. serologiczna dynamika choroby). Poziom aglutynin we krwi obniża się w okresie reko nwales cenc j i.

Leave a Reply