Preparaty bezpośrednie w kropli 0,9% roztworu

Uwidocznienie w komórce pierwotniaka wszystkich wspomnianych składników morfotycznych wymaga bardziej skomplikowanych metod utrwalania i barwienia preparatów, np. protargolem (wg Honigberga) lub hematoksyliną żelazistą Heiden- haina. Uzyskane metodą Giemsy rozmazy wystarczają w ok. 80% przypadków za-rażenia rzęsistkiem do rozpoznania rzęsistkowicy wykrywalność rzęsistka tą metodą maleje jednak po stosowaniu leków. Do wykrywania inwazji Trichomonas i oceny skuteczności leczenia wykorzystujemy także metodę fluorescencji.

Preparaty bezpośrednie w kropli 0,9% roztworu chlorku sodu lub 0,1% roztworu safraniny (w 0,9% NaCl) mogą być wykonywane ze wszystkich materiałów biolo-gicznych (ryc. 3.14). Jednakże takie preparaty, chociaż stanowią ważną metodę ba-dania osadu odwirowanego moczu, są tylko orientacyjnym sposobem oceny innych materiałów. Preparaty bezpośrednie powinny być oglądane w kilkanaście minut od pobrania materiału. Mogą być oceniane w mikroskopie fazowo-kontrastowym, w ciemnym polu widzenia lub w zwykłym mikroskopie optycznym. Dodatek safraniny w pewnym stopniu ułatwia rozpoznanie, gdyż żywe rzęsistki nie barwią się tym barwnikiem w odróżnieniu od komórek nabłonkowych, jąder krwinek białych i bakterii. Dodatni wynik tego badania, tzn. wykrycie obecności rzęsistka pochwowego w preparatach bezpośrednich, nie nasuwa wątpliwości, jednakże ujemny wynik zmusza do zastosowania innych metod badania (hodowla, preparat trwały). Wykrywalność rzęsistka tą metodą jest w zależności od materiału o 10-20% mniejsza niż w hodowli. Najwięcej wątpliwości nasuwa zastosowanie metody preparatów bezpośrednich w ocenie skuteczności leku, stwierdziliśmy bowiem, że pod wpływem działania leku, w przebiegu kuracji, zmieniają się niektóre właściwości morfologiczne oraz ruchliwość pierwotniaków, co zwiększa niebezpieczeństwo pomyłek rozpoznawczych. i i_

Leave a Reply