Preparaty trwałe

Wykrywanie. W preparatach trwałych (alkohol metylowy, formalina) barwionych (barwnik Giemsy, hematoksylina i eozyna) w postaci rozmazu lub skrawka ze zmian błony śluzowej lub skóry znajduje się wewnątrzkomórkowe postacie amastigota. Hoduje się w postaci promastigota na podłożach NNN. Pobrany ze zmian chorobowych materiał może być użyty do inokulacji chomików. Próby stosowania odczynów serologicznych nie dały dotychczas zadowalających wyników. Nadal więc wykorzystuje się odczyn śródskórny Montenegro, jak w wykrywaniu leiszmaniozy skóry Starego Świata.

Zwalczanie. Niszczenie różnych postaci rozwojowych moskitów, ochrona po-mieszczeń mieszkalnych przed moskitami oraz izolowanie zarażonych zwierząt mają znaczenie zapobiegawcze.

Leczenie polega na stosowaniu ogólnym (domięśniowo, dożylnie) związków an-tymonu lub amfoterycyny B we wcześnie rozpoznanych przypadkach możliwy jest zabieg chirurgiczny.

Entamoeba gingivalis (Gros, 1849) Brumpt, 1913 – Pełzak dziąslowy. Syn. Entamoeba buccalis von Prowazek, 1904

Występowanie. Kosmopolityczny pełzak bytujący w postaci trofozoitu w jamie ustnej wśród studentów wykryliśmy tego pierwotniaka u 20% zbadanych. Natomiast większą częstość inwazji wykazano u chorych leczonych w klinice szczęko- wo-twarzowej (Głębski).

Budowa i rozwój. Trofozoit o zmiennym kształcie, otoczony cienką błoną pla- zmatyczną, wielkość 5-35 |jm, najczęściej 10-30 pm ektoplazma szklista, jednorodna, przezroczysta, w czasie ruchu wytwarzająca długie językowate lub krótkie i szerokie nibynóżki półpłynna ziarnista endoplazma zawiera liczne wodniczki z pochłoniętymi krwinkami białymi, częściami komórek nabłonkowych, bakteriami, a rzadziej krwinkami czerwonymi (erytrocytofagia). Jądro duże o średnicy 2-4 pm z kariosomem położonym centralnie i chromatyną skupioną w drobnych grudkach układających się w pobliżu błony jądrowej (ryc. 3.26). Cyst nie tworzy.

– 7 – trofozoit, 8 – cysta jednojądrowa, 9 – cysta dwujądrowa, 10 – cysta czterojądrowa, 11 – błona pla- zmatyczna, 12 – ektoplazma, 13 – endoplazma, 14-jądro, 15 – kariosom, 16 – wodniczka pokarmowa, 17 – wodniczka pokarmowa z bakteriami, 18 – wodniczka pokarmowa z komórką pączkującą grzyba, 19 – wodniczka z krwinkąiczerwoną, 20 – wodniczka pokarmowa z krwinką białą, 21 – wodniczka jodo- filna, 22 – ciała chromatoidalne (oryg.).

Transmisja człowiek-człowiek postacią trofozoitu następuje drogą bezpośrednią, a więc w czasie pocałunku lub przez wspólnie używane naczynia. Pierwotniak umiejscawia się na brzegach dziąseł, w przestrzeniach międzyzębowych, ubytkach zębów i zatokach przynosowych. W części przypadków możliwa jest transmisja drogą płciową, a więc przenoszenie trofozoitu np. do narządów rodnych kobiety (pochwa, szyjka lub jama macicy).

Leave a Reply