Samica nitkowata

Budowa i rozwój. Przywry rozdzielnopłciowe. Samiec krótszy i grubszy od samicy, osiąga 10-15 mm długości i 0,8-1,0 mm średnicy. Powierzchnia ciała za przyssawką brzuszną często pokryta jest drobnymi guzkami. Na przednim końcu ciała znajduje się przyssawka gębowa, a w niewielkiej od niej odległości dwukrotnie większa przyssawka brzuszna, osadzona na szypułce. Tuż za przyssawką brzuszną mieści się męski otwór płciowy oraz bierze początek rozległa, ciągnąca się wzdłuż ciała, rynienka płciowa, w której znajduje się wydłużona, szczupła, dłuższa od samca i okrągła na przekroju samica. Ciało samca jest cylindryczne między przyssawkami dalsza jego część jest spłaszczona, tworząc po bokach rynienki fałdy podłużne, które na przekroju poprzecznym przypominają ramiona służące do przytrzymywania samicy. Przewód pokarmowy cechuje się wydłużonym przełykiem rozwidlającym się na poziomie przyssawki brzusznej na dwa proste pnie jelita, które tuż za połową długości ciała łączą się powtórnie w jeden ślepo zakończony przewód. Układ rozrodczy składa się z 4-5 kulistych jąder znajdujących się w formie graniastego skupienia tuż za przyssawką brzuszną oraz krótkich przewodów wyprowadzających (ryc. 4.21).

Samica nitkowata osiąga 15-20 mm długości i 0,2-0,3 mm średnicy. Przedni i tylny koniec ciała pokryty jest drobnymi guzkami. Jelito zbudowane podobnie jak u samca. Blisko siebie leżące przyssawki są znacznie mniejsze niż u samca. Układ rozrodczy zbudowany jest z takich samych elementów składowych, jakie występują u innych przywr, lecz ułożenie ich jest odmienne. Wiąże się to z nitkowatym kształtem samicy. Jajnik zbity, wydłużony leży w tylnej części ciała, blisko wtórnego połączenia ramion jelita w jeden wspólny pień. Krótki jajowód biegnie od jajnika do blisko przed nim położonego ootypu, otoczonego gruczołami Mehlisa. Do ootypu wpada również przewód żółtnikowy biegnący od żółtnika, który towarzyszy ślepo zakończonemu jelitu w tyle ciała. Do przodu biegnie od ootypu prosta, cewkowata macica, która otwiera się pod przyssawką brzuszną otworem płciowym żeńskim. W macicy wykształca się wewnątrz skorupki jajowej miracydium (ryc. 4.21).

Trzeba dodać, że przywry z rodzaju Schistosoma spp. wytwarzają substancje działające immunosupresyjnie na limfocyty T i degranulację komórek tucznych, a także wytwarzają proteazy rozkładające białko żywiciela.

Owalne, brązowożółte jajo, pozbawione wieczka osiąga wymiary 120-160 pm x 40-60 pm. Na jego tylnym biegunie znajduje się prosty kolec, który stanowi charak-terystyczną i ważną cechę gatunku (ryc. 4.22). Samica składa jaja wewnątrz naczyń

Leave a Reply