Stemoza w przebiegu kręgozmyku

Rozróżnia się 3 typy kręgozmyku: wrodzony (ok. 21%), spondylolityczny (51%) oraz w przebiegu zmian zwyrodnieniowych (25%). Każdy z nich może wywołać objawy stenozy kanału kręgowego czy kanału korzeniowego lub jedno i drugie .

Kręgozmyk wrodzony (spondyloptosis, subluxatio lumbosacralis). Przyczyną ześlizgu kręgu jest tutaj dysplazja górnych krzyżowych łuków kręgowych oraz

Obraz mielograficzny jest typowy – środek cieniujący wypełnia równomiernie worek oponowy do po czym zagina się ku tyłowi, gdzie na szczycie krzywizny (kręgu Sj) dochodzi do jego zatrzymania. Mimo że radiologicznie nierzadko stwierdza się całkowity blok, objawy kliniczne muszą być w przeważającej części wywoływane rozciąganiem, gdyż unieruchomienie kręgosłupa przynosi poprawę i pojawiają się objawy z segmentów położonych wyżej niż przewężenie na szczycie kości krzyżowej.

Do wystąpienia ześlizgu lub też jego przyspieszenia dochodzi zazwyczaj w okresie dojrzewania i wówczas pojawiają się objawy chorobowe – ból, uczucie sztywności, ograniczenie ruchów oraz w przypadkach bardzo zaawansowanych zniekształcenie obrysów ciała.

Bóle mają charakter tępy i umiejscawiają się w okolicy krzyża, pośladków i w tylnych odcinkach ud nasila je stanie, chodzenie, schylanie się oraz przeprost.

Inny rodzaj stanowią bóle typu korzeniowego, promieniujące do kończyn dolnych i stóp, nasilające się pod wpływem kaszlu, kichania itp. W tych przypadkach uniesienie wyprostowanych nóg jest ograniczone, odruchy skokowe są osłabione oraz pojawiają się miejscowe zaburzenia czucia.

Rzadkim, ale groźnym powikłaniem jest utrata czucia w okolicy pośladków i tylnych powierzchni ud oraz zatrzymanie moczu. Świadczy to o uszkodzeniu ogona końskiego. Jeśli położenie chorego do łóżka nie przyniesie szybkiej poprawy, konieczne jest odbarczenie przez usunięcie łuków kręgowych L4-L5 (zniesienie rozciągania).

Kręgozmyk na tle kręgoszczeliny, czy też tylko ścieńczenia i wydłużenia części między wyrostkowej luku. Postać ta zdarza się najczęściej. Trzeba zaznaczyć, że w tym typie wyrostki stawowe są prawidłowe i zachowują prawidłowe wzajemne związki. Ześlizgiwaniu się trzonu kręgu ku przodowi nie towarzyszy tutaj przemieszczanie łuku kręgowego, toteż rzadko dochodzi do przewężenia światła kanału kręgowego. Ześlizg jest zresztą zazwyczaj niewielki. Do powstania stenozy dochodzi najczęściej na przejściu lędźwiowego odcinka kręgosłupa w krzyżowy. Sprawa najczęściej dotyczy mężczyzn.

Leave a Reply