U mężczyzn należy badać – przed porannym oddaniem moczu

Wartość wymienionych metod zależy w dużym stopniu od sposobu pobrania ma-teriału. U kobiet należy badać (2-3 dni przed lub po miesiączce): treść szyjki macicy i pochwy – po założeniu suchego jałowego wziernika ginekologicznego – ezą lub jałowym wacikiem z kanału szyjki (po usunięciu pierwszej kropli śluzu) oraz materiał z tylnego sklepienia i ścian pochwy wydzielinę z cewki moczowej – ezą z głębokości 1-1,5 cm, po wytarciu ujścia jałowym wacikiem zwilżonym np. 0,05% roztworem chlorheksydyny mocz – „poranny” lub po 3-8-godzinnej przerwie w jego oddawaniu – pobrany ze środkowego strumienia (przy oddaniu samoistnym) lub za pomocą jałowego cewnika.

U mężczyzn należy badać – przed porannym oddaniem moczu lub po 3-8-go- dzinnej przerwie w jego oddawaniu – treść spod napletka i z cewki moczowej ezą lub jałowym wacikiem, z głębokości 2-3 cm od ujścia cewki mocz pobrany za pomocą jałowego cewnika lub ze środkowego strumienia wydzielinę gruczołu krokowego – uzyskaną po masażu – ezą lub jałowym wacikiem nasienie (koniecznie oceniać w preparacie trwałym!) – uzyskane przez masaż pęcherzyków nasiennych lub masturbację – oddane do jałowego naczynia (badanie nie później niż po 2 h).

Trzeba dodać, że dobry model rzęsistkowicy doświadczalnej uzyskuje się po za-rażeniu świnki morskiej szczepami aksenicznymi T. vaginalis (Kazanowska i in.).

W diagnostyce serologicznej rzęsistkowicy wykorzystuje się – w ograniczonym zakresie – metodę aglutynacji lub hemaglutynacji pośredniej i odczyn wiązania do-pełniacza, a także metody biologii molekularnej (tab. 2.1).

Leave a Reply