USZKODZENIA KLATKI PIERSIOWEJ

Uszkodzenia klatki piersiowej w związku z umiejscowieniem w niej podstawowych, niezbędnych dla życia narządów – serca, dużych pni naczyniowych i płuc – są szczególnie niebezpieczne. Dzieli się je na: 1) otwarte, gdy naruszona jest ciągłość powłok, 2) zamknięte, gdy skóra nie jest uszkodzona. Podział ten nie odzwierciedla ciężkości urazu, gdyż duży odsetek obrażeń zamkniętych może być groźny dla życia.

Zarówno uszkodzenie zamknięte, jak i otwarte mogą doprowadzić do nagłego zatrzymania akcji serca i czynności oddechowej.

Wstrząśnienie (commotio thoracis) powstaje najczęściej po upadku z wysokości i tępym urazie bezpośrednim. Na plan pierwszy wysuwają się objawy wstrząsu, duszność i ciężki stan ogólny. Zdarza się uszkodzenie żeber.

Leczenie polega na zabezpieczeniu spokoju, ułożeniu w pozycji półsiedzącej, podawaniu środków przeciwbólowych i uspokajających. Transport do szpitala powinien być możliwie ostrożny.

Ściśnięcie klatki piersiowej (compressio thoracis) powstaje po urazach ściskających (przysypanie ziemią) bądź w wyniku gwałtownego wzrostu ciśnienia w drogach oddechowych (fala podmuchu).

Badaniem zwykle nie stwierdza się złamań, natomiast mogą być objawy uszko-dzenia narządów wewnętrznych (naczyń, płuc), różnego nasilenia zaburzenia krążenia i oddychania do zatrzymania akcji serca włącznie. Patologicznym objawem są wybroczyny w skórze i błonach śluzowych. Przeszkody mechaniczne w drogach oddechowych, nadmierna ilość śluzu utrudniają wymianę gazową i wywołują objawy duszenia się.

Leave a Reply