W razie zniekształceń strukturalnych

Zabiegi te wymagają dokładnej analizy stanu czynnościowego zachowanych mięśni, poprawnej techniki operacyjnej, niekiedy etapowego leczenia i współpracy pacjenta w okresie usprawniania, dlatego nie przeprowadza się ich u dzieci w wieku przedszkolnym. Całkowicie porażona po poliomyelitis kończyna górna ma większą wartość niż proteza, gdyż zachowane jest czucie. Poza tym można przystosować ją do czynności pomocniczych.

W razie zniekształceń strukturalnych i kostnych trzeba najpierw przywrócić formę, np. utrwalona stopa końsko-szpotawa porażenna wymaga najpierw resekcji stawu skokowo-piętowego i poprzecznego stępu, a w drugim etapie przeszczepienia mięśni dla wzmocnienia ruchu zgięcia grzbietowego. Niektóre zabiegi na układzie kostno-stawowym przeprowadza się dopiero wtedy, gdy chory osiągnie odpowiedni wiek, np. stopę usztywnia się po ukończeniu jej wzrostu, inne, jak np. pobudzanie wzrostu, wykonuje się w okresie czynnych jeszcze chrząstek wzrostowych.

Nierówna długość kończyn dolnych jest wskazaniem do operacyjnego wydłużenia, gdy różnica jest większa od 4 cm. Jeżeli różnica jest mniejsza, pobudza się wzrost wywołując operacyjnie czynne przekrwienie okolicy najbardziej aktywnych chrząstek wzrostowych, np. w pobliżu kolana (70% wzrostu kończyny dolnej).

Porażenne skrzywienia kręgosłupa wymagają operacyjnego usztywnienia, gdyż pogarszają się one w każdym wieku i nie poddają się leczeniu zachowawczemu.

Leave a Reply