W zakażeniach wirusowych

Jak we wszystkich odczynach serologicznych, poszukuje się przeciwciał w surowicy pacjenta. Można jednak w pewnych przypadkach odczyn wykonać odwrotnie, mając dodatnią surowicę poszukiwać w materiale chorobowym antygenu, np. w wycieku z cewki moczowej w rzeżączce.

W zakażeniach wirusowych wykonuje się diagnostycznie często odczyn wiązania dopełniacza z antygenem uzyskanym bądź z zakażonego płynu owodni zarodka kurzego, bądź z płynu z hodowli tkankowej zakażonej odpowiednim wirusem. Celem kontroli swoistości odczynu wykonuje się równolegle odczyn z płynem owodniowym nie zakażonego zarodka kurzego lub nie zakażonej hodowli tkankowej. Odczyn ten pozostawia się przez 18 godzin w chłodni do wiązania.

-7. Indeks fagocytarny. Krew badaną po pobraniu wiruje się w wąskich probówkach i po odciągnięciu surowicy zbiera się ostrożnie warstwę leukocytów znad krwinek do probówki. Następnie dodaje się surowicę badaną i zawiesinę bakterii. Mieszaninę wstawia się na 15-30 min do łaźni wodnej i przez cały czas porusza się probówką. Na szkiełku podstawowym robi się rozmaz i barwi go błękitem metylenowym lub fuksyną zasadową. Preparat ogląda się pod obiektywem immersyjnym i oblicza się ilość pochłoniętych bakterii przez sto leukocytów. Z tych danych oblicza się średnią liczbę bakterii w jednym leukocycie. Jest to indeks fagocytarny.

Leave a Reply