Właściwego posiewu

Właściwego posiewu dokonuje się przy łóżku chorego. Do kilku butelek zawierających różne pożywki (po około 40 ml) dodaje się krew w proporcji 1:10, czyli 3-4 ml krwi na butelkę pożywki. Butelki są zatkane korkami gumowymi. Pożywki dostarczane są z pracowni na oddział. Przy posiewie należy zwrócić uwagę na niektóre czynności. Obowiązuje dokładna dezynfekcja skóry w okolicy żyły łokciowej (lub innej), polegająca na umyciu skóry ciepłą wodą z mydłem, odtłuszczeniu skóry przez kilkakrotne przetarcie jej eterem etylowym i przed nakłuciem kilkakrotne przetarcie skóry jałowymi gazikami zanurzonymi uprzednio w 70% (!) alkoholu etylowym. Tego rodzaju postępowanie zapobiega dostaniu się saprofitów skórnych (Staphylococcus albus koagulazoujemny i inne) do pożywki. Korki na butelkach dezynfekuje się przez kilkakrotne przetarcie gazikami jałowymi zanurzonymi w etanolu. Po wstrzyknięciu krwi do pożywki należy silnie wstrząsnąć butelką. Zapobiega to krzepnięciu krwi na dnie butelki i równocześnie krew ulega rozcieńczeniu. Wysianą krew wstawia się do cieplarki lub wysyła do pracowni.

Badania serologiczne oraz ich odrębność od badań hodowlanych zostały osobno omówione. Jednak niektóre sprawy wymagają jeszcze objaśnień. Systematycznie popełnia się ten sam błąd pobiera się za dużo krwi, która później ulega zniszczeniu. Do odczynów serologicznych (OWD, aglutynacja, ASO i inne) wystarczy pobrać do jałowej probówki 3-4 ml krwi bez cytrynianu. Z doświadczenia naszej pracowni wiadomo, że przeciętnie otrzymujemy 5 do 6 ml krwi. Jednak pobieranie tylko 1 ml krwi jest przesadą w oszczędności sprawiającą poważne trudności w pracowni serologicznej. Drugi błąd to wysyłanie, szczególnie w lecie, pocztą krwi do badań serologicznych. Na skutek działania ciepła i czyn-ników mechanicznych krwinki szybko ulegają hemolizie i krew nie nadaje się do badania. Krew należy posyłać przez specjalnego gońca. Jeśli są możliwości, to krew należy odwirować i posłać samą surowicę, która nie ulega tak szybko działaniu ciepła.

Leave a Reply