Wprowadzenie cewnika do pęcherza

Wprowadzenie cewnika do pęcherza jest czasem przyczyną zakażenia go takimi bakteriami, jak: Proteus, Pseudomonas, Escherichia i in. Dlatego obecnie odstępuje się od cewnikowania pęcherza przy pobieraniu moczu na posiewy. Po umyciu narządu moczowo-płciowego pobiera się środkowy i końcowy strumień moczu do jałowej butelki. Przy ocenie wyniku badania pobranego moczu bierze się pod uwagę sposób pobierania, a więc obecność bakterii niepatogennych i ich liczbę.

Do badania w kierunku obecności prątków gruźlicy mocz pobiera się do jałowej butelki w ilości około 500 ml. Mocz pobiera się bez cewnika. Zdarzało się, że przysyłano w probówce około 10 ml moczu z prośbą o posiew w kierunku gruźlicy. Z doświadczenia wiadomo, że w moczu jest zwykle mało prątków gruźlicy, dlatego posiew z małej ilości moczu mija się z celem. Większa ilość moczu pozwala na zagęszczenie prątków za pomocą wirówki, a więc pozwala na otrzymanie miarodajnego wyniku.

Sposoby pobierania innych materiałów do badań bakteriologicznych są proste i nie wymagają specjalnego omówienia.

Leave a Reply