Wypadnięcie czynności pojedynczych mięśni

Nie zdarza się, aby poszczególne mięśnie narządu ruchu pracowały w sposób izolowany (z wyjątkiem skurczów wywołanych bodźcami elektrycznymi). Zarówno odruchowa, jak i zamierzona aktywność ruchowa wymaga zorganizowanego współdziałania i przeciwdziałania szeregu grup mięśniowych: agonistów, antagonistów i mięśni współdziałających (np. stabilizujących stawy) w odcinkach bliższych i dalszych narządu ruchu i utrzymujących bądź zmieniających wymaganą do pracy postawę. Te złożone procesy możliwe są dzięki integracyjnej czynności ośrodkowego układu nerwowego, kontrolowanego przez narząd równowagi, a niekiedy i narząd wzroku.

Wypadnięcie czynności pojedynczych mięśni lub ich części może być zależnie od lokalizacji kompensowane przez przerost roboczy i zmianę stereotypu pracy mięśni współdziałających. W przypadkach bardziej rozległych porażeń dotknięte mięśnie można zastąpić przeszczepionymi mięśniami współdziałającymi. W obrębie kończyny górnej, zwłaszcza ręki, której mięśnie podlegają wyraźniejszej kontroli kory mózgu niż mięśnie kończyn dolnych i tułowia, udaje się również po przeszczepieniu przestawić czynność mięśni antagonistów tak, że zastępują one porażone mięśnie agonistyczne, np. przeszczepienie powierzchownego zginacza palców na krótkie prostowniki paliczków (międzykostne i glistowate).

W pracy zamierzonej kontrolujemy ruch świadomie jako całość. Poszczególne składowe ruchu, ich kolejność, siła, szybkość i koordynacja z ruchem innych części ciała następują odruchowo, bez udziału świadomości.

Mięśnie przystosowane są do wykonywania krótkotrwałej pracy(skurczu tężcowego) i do odświeżania zapasów energetycznych, a także do zachowania pobudliwości wymagają odpoczynku przed następnym skurczem.

Naprzemienne skurcze mechaniczne ułatwiają przepływ krwi, który przyspieszany lub hamowany jest również otwieraniem się w czasie pracy licznych naczyń włosowatych. Długotrwała, nie przerywana praca statyczna (np. mięśni stopy w czasie stania) jest niefizjologiczna, prowadzi do przemęczenia i osłabienia mięśni. Przyczyną jest utrudnienie krążenia, długotrwałe rozciągnięcie, a nawet utrata pobudliwości spowodowana długotrwałym skurczem.

Większość wad i dysfunkcji narządu ruchu ujawnia się lub nasila w czasie czynności stania i chodzenia. Odchylenie od prawidłowej czynności narządu ruchu łatwiej jest rozpoznać i zrozumieć znając prawidłowe mechanizmy statyki i kinetyki oraz wzorzec prawidłowych stosunków biomechanicznych i istotę odchyleń. Na tym powinien opierać się plan działania profilaktycznego i leczniczego.

Zasady statyki narządu ruchu. Każdy przedmiot stojący musi opierać się na podłożu co najmniej trzema punktami, aby zachował równowagę i nie przewrócił się. Środek ciężkości powinien znajdować się nad płaszczyzną zakreśloną przez te trzy punkty.

Leave a Reply