Zniekształcenia

Zniekształcenia są tym większe, im większa jest różnica napięcia mięśniowego i zaniedbania w usprawnianiu. Wymagają one zaopatrzenia ortopedycznego w postaci obuwia lub aparatów szynowych stabilizujących, korygujących zniekształcenia lub ograniczających zakres ruchów.

Warunkiem poruszania się na porażonej kończynie jest ustawienie stopy pod kątem 100-110° w stosunku do goleni. Stopa, działając wtedy na goleń jako dźwignia, przesuwa kolano do tyłu, a oś ciężkości chorego na stronę wyprostną kolana i stawu biodrowego. Nacisk ciężaru ciała powoduje przeprosi tych stawów i ich stabilizację więzadłową.

Porażenie mięśni barku wymaga zastosowania szyny odwodzącej, zapobiegającej rozciąganiu porażonych mięśni, gdyż mięśnie rozciągnięte mimo reinnerwacji mogą nie podjąć funkcji.

W okresie IV drogą operacyjną przywraca się równowagę dynamiczną mięśni, wykorzystując zachowane mięśnie sąsiednich grup, np. przeszczepiając mięśnie strzałkowe lub piszczelowy tylny na grzbiet stopy celem przywrócenia jej czynnego zginania grzbietowego w przypadkach porażenia mięśni prostowników.

Lepsze wyniki osiąga się przeszczepieniem mięśni w obrębie kończyny górnej.

Przykład: przeszczepienie jednego ze zginaczy na mięsień przeciwstawiacz kciuka, gdy wyłączony jest ruch przeciwstawiania kciuka.

Leave a Reply